![](/img/global/nophoto.gif)
Arsa
|
Это стихотворение,нашегог белоруского писателя Пимена Панченки( На белоруском языке)
3 января 2006, 19:25:07
Коні
Дзівіліся мы,і дзівіліся фрыцы:
Такое у сне толькі можа прысніцца
На сене духмяным.
З-пад лесу на поўдзень,нібы у пагоні,
імчаліся коні,без коннікаў коні,
па лузе вячзрнім.
Ці травы прынадта сінелі ў балоце,
Ці вострыя кулі пасеклі аброці,
Што коні бабеглі?
Наперадзе белы.Здавалася,нібы
ЁН цалкам са снегу.За ім вараны бег,
А трэці - буланы.
імчаліся коні па травах,па кветках,
Паслаліся дымам іх грывы на ветры.
і стрэлы замоўклі.
Гулі капытамі,як бубнамі,глуха.
Дванаццаць падкоў замігцелі над лугам
Кавалкамі сонца.
Ды выраслі раптам,як чорныя дрэвы,
Смяротныя выбухі справа і злева -
Нямецкія жарты!
і коні пабеглі у пене і мыле
На міннае поле,к уласнай магіле.
Мы сцісеулі зброю.
Няма варанога,і белы канае,
іх грывы густыя пясок засыпае
і попел гарачы.
Не,гэта не сон,не вячэрняя казка:
Мы біць пачалі з аўтаматаў па касках.
і ноч наступіла.
А трэці,буланы,з крываваю ранай,
Усё бегаў між куляў і сініх туманаў
З трывожным іржаннем.
Очень грустное стихотворение,помню в прошлом году я его по бел.литу учила.Не сотря что это автор придумал,всёравно лошадей жалко:(
|
ОБСУЖДЕНИЕ
Добавить комментарий
Чтобы добавлять комментарии в этом разделе вам необходимо зарегистрироваться и авторизоваться (ввести свой логин и пароль в соответствующую форму на главной странице)!